Kannegieter
driving home for christmas

driving home for christmas

Aan het einde van elk jaar realiseer ik me telkens weer dat ik een ongelofelijke romanticus kan zijn. De eerste tekenen steken de kop op als we de zomertijd inruilen voor de wintertijd. Elke avond is het eerder donker en 's morgens duurt het steeds langer voordat het licht wordt. Op een gegeven moment vertrek ik 's morgens vroeg in het donker en vertrek ik 's avonds in het donker weer naar huis. Het is dan alweer eind november. Het jaar nadert zijn einde.

Volksstammen ergeren zich kapot als ze na een dag werken, in het donker op weg naar huis, aan moeten sluiten in de dagelijkse files. Ik niet. Mij maakt het niets uit. Ik kan er toch niets aan doen. Hoewel, de files worden vooral veroorzaakt door diegenen die er in zitten.

De rit 's avonds naar huis vormt juist een perfecte afsluiting van de werkdag. Een moment om even rustig tot jezelf te komen. Heerlijk alleen in een warme wagen, doorkruis ik de koude, donkere wereld. Een oneindig lange rij rode schitteringen wijzen me de weg naar thuis. Lekker muziekje op. Muziek die je vroeger niet mooi of goed mocht vinden vanwege je imago. Het is bijna knus.

En wat is er mis met knus? Omdat het kneuterig is en niet cool. En wat dan nog?

Nee, ik geef me hier in de laatste maand van het jaar volledig aan over. Ik verzamel kneuterigheid om me heen. En ik vind het nog leuk ook.

Sinterklaas vind ik een ontzettend leuk feest. Moeten we houden zo. Maar ik kan niet wachten tot het achter de rug is. Om dan in één weekend het hele huis om te toveren tot een grote kerstmarkt. Overal lampjes, guirlandes, glanzende kerstballen waarin de lichtjes schitteren en kaarslicht. Ontzettend veel kaarslicht.

En als klap op de vuurpijl, CD's met enkel kerstmuziek uit de jaren vijftig. Echt veel fouter kan niet. Geloof me!

Maar ik ben niet de enige. Sinterklaas is nog niet uit het zicht verdwenen of het kerstgedruis barst in al zijn hevigheid los. Alsof we ons met z'n allen vreselijk hebben zitten inhouden. Overal verschijnen verlichtte en versierde huizen. Bomen met ontelbare lichtjes toveren alles om in een magische sprookjeswereld.

Schaatsbanen worden aangelegd en het is nu officieel het seizoen van stamppotten en erwtensoep met worst. En dat vinden we stiekem best wel leuk.

De autoradio zet ik in de eerste weken van december steevast op Sky Radio, waar non-stop, maar dan ook werkelijk non-stop, kerstnummers gedraaid worden. Omgeven door het muzikale behang van rinkelende kerstbelletjes jingle bell ik all the way achter Rudolf door het verkeer naar huis. Ik vind het bijna jammer dat het niet sneeuwt!

Het aftellen is begonnen. Op weg naar een rustige periode thuis. Een paar vrije dagen zonder verplichtingen, want het moet wel leuk blijven.

Hoogtepunt blijft de avond voor kerstmis. Dan kijk ik altijd "Home Alone". Een heerlijke combinatie van zoetsappige kerstgezelligheid met slapstick en mindless violence voor alle leeftijden.

Dat is mijn traditie.

Het is vast heel naïef allemaal, maar het wordt er wel een heel stuk leuker op.

Veel plezier en tot volgend jaar.

Huib