Kannegieter
Maar doet ie het ook?

Maar doet ie het ook?

Wanneer je een technisch product koopt, ga je er vanuit dat het werkt. Soms heb je weken, misschien zelfs wel maanden gespaard, en kun je eindelijk tot aanschaf overgaan. Ook na de aankoop wordt je geduld nog even op de proef gesteld. Het model in de uitvoering waar jij je oog op hebt laten vallen, is niet op voorraad en moet besteld worden. Het is een populair modelletje en het duurt dan ook nog zo’n vier weken voordat je het bericht krijgt dat het apparaat bij de winkelier binnen is en je ‘m kan komen ophalen.
 
Enigszins gespannen reken je de aankoop af. Het is niet elke dag dat je zo’n fiks bedrag in één keer pint, dus hoop je dat alles goed gaat. ’Geslaagd’, geeft de betaalautomaat aan. Het is gelukt! Je bent een fors kapitaal armer, maar daar tegenover staat dat je ‘m eindelijk hebt. De verkoper verpakt het kleinood in een plastic draagtas en geeft je de bon er apart bij. ‘Deze moet u goed bewaren, want dit is tevens het garantiebewijs’. Trots verlaat je de winkel en stapt met gezwinde spoed richting auto, om daarna zo snel als je kunt naar huis te gaan om dan eindelijk het langverwachte pakketje te kunnen openen.
 
Plotseling lijk jij de enige die een beetje door wil rijden. Niemand schijnt ineens haast te hebben. Normaal rijden ze je de vouwen uit je broek, maar nee, niet vandaag. Vandaag staat iedereen in de stand ‘Mediterraan met siësta’. Ook de verkeerslichten lijken zich collectief tegen je te keren. Uit de radio galmt het: ‘Vandaag is rooood…!’, alsof je dat nog niet wist. Nadat je de helft van je stuur hebt opgevreten, parkeer je eindelijk thuis voor de deur. Ondanks de lichte regenval ben je stikjaloers op al die fietsers, die ogenschijnlijk ongehinderd door de stad naar huis slalommen. Maar goed, je bent er, je hebt het gehaald.
 
Nu is het magische moment aangebroken, je gaat er eens goed voor zitten. Het is tenslotte een plechtig moment. Je opent de verpakking en het wondertje der techniek glimt je tegemoet. De beschermfolie laat je er toch nog even om. Het ziet er allemaal prachtig uit. Nog mooier dan in de advertenties en nog mooier dan in de winkel. Het is nu echt van jou. Met afgepaste bewegingen behandel je jouw nieuwe aanwinst. Wanneer je de stekker in het stopcontact steekt komt het tot leven. Via het scherm wordt je begroet. Het apparaat stelt je enkele vragen, zodat het straks helemaal jouw persoonlijke apparaat is. Dan is het geen apparaat meer, dan wordt het je maatje. Ja, die reclamejongens hebben dat toch maar weer mooi voor elkaar. Maar het interesseert je geen lor, dat alle marketing- en reclametrucjes ook vat hebben op jou. Je kunt je geluk dan ook bijna niet op als het toestel je begroet, met jouw naam. Die heb je er natuurlijk zojuist zelf ingezet, maar dat boeit nu even niet. De overdondering heeft je in haar macht.
 
Je oneindig lijkende geluk wordt abrupt wreed onderbroken. Hij doet niet alles wat ie zou moeten doen. Het ding hapert. Opnieuw opstarten, een software-update, toch maar de handleiding raadplegen, het mag allemaal niet baten. Je bent de treurige bezitter van een maandagochtendmodel. ‘Maar, dat kan toch helemaal niet?’, stamel je ontredderd. ‘Die dingen worden toch allemaal getest voordat ze naar de klant gaan?’ Waarom moet uitgerekend jou dat nu overkomen?
‘Tja’, zegt de winkelier de volgende dag, ‘die dingen gebeuren nou eenmaal.’ Niet echt het antwoord waarop je zit te wachten. ‘Geen paniek meneer, er zit garantie op. We sturen ‘m gewoon terug naar de fabrikant en dan wordt ie kosteloos voor u gerepareerd.’ Op de vraag hoelang zoiets gaat duren krijg je doodleuk het antwoord: ‘Meestal een weekje of drie à vier.’ Bij slecht nieuws gebruiken we vaak verkleinwoorden, alsof het dan iets minder erg is.
 
Verslagen loop je de winkel uit. Al je plannen kun je voorlopig drie à vier ‘weekjes’ uitstellen. Je baalt enorm. Heb je daar zoveel geld voor uitgegeven? Heb je daar zolang op moeten wachten? Stilletjes vervloek je degene, die verantwoordelijk is voor het testen van dat apparaat.  ‘Had ie niet wat beter kunnen opletten? Weet ie wel waar ie mee bezig is? Is dat nou een vakman?’ Morgen toch maar eens extra controleren of je eigen meettoestel goed staat ingesteld.
 
Huib